Sempre en Saor nutriuse
das fontes chairegas dende o nacemento, ricas en terra e poesía. Xa
no berce escoitaba os contos dos avós que falaban de misteriosas
anduriñas e tempos afastados. Aprendeu letras cunha tía avoa que
tecía lenzos de historias e comezou a escribir versiños
rimados na escola.
Non entende a literatura sen paisaxe -sen a paisaxe da Chá- e esquiva certas convencións do sistema literario. |
Somos quen de voar
(Taboada, 1967 - Lugo, 2019)
Para quen o coñeceu non necesita presentación. Quen non tivo esa sorte, pode achegarse á súa figura nas páxinas de Entreno diario, diario de entreno, do que foi artífice... (seguir lendo)
As persoas que colaboramos neste blog quixemos renderlle unha homenaxe,
unindo a escrita e o fútbol, e facendo noso o seu proxecto.
03/03/19
Almudena Falcón
Subscribirse a:
Publicar comentarios (Atom)

Ningún comentario:
Publicar un comentario